kattenallergie

[tinkerbel]

Ik heb een vreselijke kattenallergie: jeukende ogen, niezen, hoesten en kortademig.

En dit zou allemaal zo erg niet zijn als er niet zoveel mensen in mijn omgeving zijn die een kat in huis halen en dat beest ook vertroetelen alsof het hun eigen baby is.

En ik voel mij dan echt een last op die momenten. Want dan ben ik een ganse avond aan het snotteren en doen en voelt mijn gastheer/gastvrouw zich daarover schuldig.

En ook, ik raak die beestjes niet aan, hoe graag ik ook zou willen, maar dat zit dan in de lucht. En die katten vinden het blijkbaar ook ontzettend leuk om meteen op mijn schoot te springen. Op dat vlak zijn katten echt zoals mannen, geef je ze geen aandacht, dan zijn ze ineens daar!

Nu is mijn vraag: kan je daar iets aan doen? Wil wel bij de dokter langsgaan, maar als er echt niks aan te doen is, dan bespaar ik mij die moeite. Nu neem ik een allergiepilletje in, maar veel helpt dat niet.

Ik vind het gewoon echt lastig. En echt AL mijn vriendinnen halen een kat in huis! Ik wil wel nog bij de mensen over de vloer kunnen komen he...

[Divine]

Volgens mij kan je daar niet veel meer aan doen dan zo een pilletje nemen.
Mijn man heeft daar ook veel last van. Een half uur gaat dat, maar dan beginnen zijn ogen te jeuken, heel kortademig,... en het helpt zelfs niet als de kat/hond in een andere kamer wordt gezet. Gelukkig is hij wel immuum geworden voor onze eigen kat!

[tinkerbel]

Ja? Kan dat, immuun worden voor je eigen kat?

[Konijntje]

Een kindje krijgen heeft bij mij gewerkt
Maar dat is echt waar eh, serieus!
Ik ben/was van kind af aan allergisch aan van alles en nog wat, en vooral katten. Ik ben uit de meeste dingen gewoon uitgegroeid (hooikoorts, huisstofmijt...) maar de kattenallergie is gebleven, tot ik zwanger was. Mijn schoonmoeder had toen net een kitten in huis, en ik kon daar niet afblijven, zo'n schattig beestje. Ik ben dan wel heel vaak mijn handen gaan wassen, ivm toxoplasmose, maar ik had totaal geen last van tranende ogen, loopneus...
Sinds vorige zomer hebben we nu zelf een kat in huis, en de eerste dag kreeg ik toch last van mijn ogen, ik was al half in paniek, nu zaten we daar met die kitten, maar sindsdien heb ik totaal geen last meer. Hij ligt nu naast me in de zetel, meestal ligt hij de hele avond op mijn schoot, en ik kan hem aaien, zonder ziek te worden, zonder jeuk aan de ogen...

[tinkerbel]

Haha. Da's voorlopig nog niet aan de orde, maar altijd leuk om te weten...

[Unknown]

Wat ik nu schrijf is waarschijnlijk nooit wetenschappellijk bewezen maar ik geloof er wél in...........

Hoe meer je wordt blootgesteld aan invloeden die jouw immuunsysteem leren kennen, hoe meer je het kan "verwerken."

Volgens mij is dat de reden dat zoveel jonge kinderen deze tijden kampen met 'allergieproblemen,' ze zijn nooit blootgesteld aan vuil, ravotten, modder en andere viezigheid.

Misschien kan een keuze van je zijn om naar NU mee te beginnen om het tij te keren...............

Bvb Heb als kind ooit in een "keepernagel" getrapt, dat is een nagel van zo'n 12 cm lang en daarvoor nooit een dokter bezocht + als kind ook een keer aangevallen door een duitse scheper die me in mijn gezicht beet (niet de schuld van de hond, wél van de "opvoeder" maar soit) en daarvoor ook nooit een arts gezien.
Wél litteken aan overgehouden maar niet van dood gegaan dus...

Wat ik bedoel is; hoemeer "jouw systeem" dingen "herkent" en "afwijst" hoe sterker je wordt.........

[booke]

Citaat van: tinkerbel

Ja? Kan dat, immuun worden voor je eigen kat?

Volgens mij kan dat ja .. ik ben ook allergisch aan alles dat pels heeft. Ik herinner me nog toen ik een parkiet en kanarie kocht dat ik in het begin vaak last had maar dat is snel over gegaan.

[medusa]

Citaat van: tinkerbel

Ja? Kan dat, immuun worden voor je eigen kat?

Ja, ik heb ook als kind zware allergie aan dierenhaar gehad. (jeukende ogen en neus, grote rode jeukende huidvlekken, niezen,...)
Maar ik ben een dierenvriend, dus dat belette mijn ouders niet om dieren te houden (maar weinig in huis) en mij zéker niet om ze steeds op te pakken, te verzorgen enz.

Nu met eigen dieren in huis, heb ik daar geen last van.
Enkel als ik bij de dierenarts ga met onze wollige monstertjes, dan begint dat weer omdat daar veel verschillende epitheelcellen van andere beestjes in de lucht zweven.
Het is dan gelukkig niet zo erg en duurt maar eventjes.
Bij vrienden die dieren houden is er ook geen probleem.

Dus...er is nog hoop voor jou! (1 tip...! )

[umba6842]

iemand van hier heeft me verteld (en spring me maar bij) van iemand die allergisch was aan honden ( of alle dieren?? weet nimeer), is na paar bezoeken bij de osteopaat ervan af en is nu hondentherapeut of zoiets
Mss kan dat ook voor katten?

Een homeopaat kan mss ook, maar ik zou dan ni gaan naar iemand die dagelijkse druppels geeft, maar eentje waar je een pil on der tong krijgt ènkel bij consultatie. Die gaan veel verder zoeken: ganse achtergrond tot bij voorouders toe.(dat heeft ne naam maar ik kom er nimeer op)
Dit is een persoonlijke keuze, omdat ik beide geprobeerd heb voor mijn zoon en bij de 1e alleen veel geld kwijt was zonder resultaat en bij de 2e was mijn op een paar maanden v zijn Rilatine af en 24/7 veranderd,
en zijn allergie aan dingen die men ni kon vatten, is ook weggegaan. (ttz: hij heeft het nog één keer gekregen maar dat was een jaar of 7-8 later en dat was omdat hij ni nagedacht had over een bep medicijn)

Mijn broer was als kind ook allergisch aan alles wa pluimen en pels had, ondertss heeft hij 6 katten en een hondje. Niks last meer.
Het is idd een feit dat we, ondanks alle smeerlapperij in snoep/voeding/de lucht, ...;onze kinderen teveel beschermen.
(waarmee ik ni wil gezegd hebben dat dit de oorzaak v uw allergie, maar ik zeg dit nl ook al jaren)

[tinkerbel]

Het is wel goed om te horen dat je immuun kan worden als je zelf katten hebt. Nu niet dat ik zelf een kat in huis zou willen halen, maar stel nu voor dat ik iemand leer kennen met wie het klikt die een kat heeft... Dan kan je toch moeilijk eisen die kat weg te doen he...