ge kunt moeilijk verwachten dat zij naast de telefoon blijft wonen in de hoop dat gij gaat bellen hé.
mailen, smssen, terug bellen, brief schrijven.
ge moet een beetje moeite willen doen hé
Bel toch met je eigen gsm, wat is me dat nu?! Een nee heb je, een ja kan je krijgen...
nein mann, ich will noch nicht gehen
ge kunt moeilijk verwachten dat zij naast de telefoon blijft wonen in de hoop dat gij gaat bellen hé.
mailen, smssen, terug bellen, brief schrijven.
ge moet een beetje moeite willen doen hé
Als je echt op de vaste telefoon wil bellen, zou ik nog een paar keer proberen (als je de moed vind) op verschillende momenten ... Is ze bijvoorbeeld 's avonds geregeld thuis? Of op zondag?
Hier staat op de telefoon niet dat er iemand heeft gebeld (het antwoordapparaat hebben we een tijd terug buiten gesmeten wegens kapot en zelden gebruikt toen we een nieuwe vaste foon kochten) ... Zelf terugbellen is dus onmogelijk.
Als het belangrijk is, moeten ze maar op een ander moment bellen of (als 't dringend is) op de gsm bellen. Vrijwel de enige die geregeld belt op de vaste foon, is overigens mijn schoonvader (we hebben het ding eigenlijk meer omdat we ook bij Belgacom zitten voor internet en om af en toe zelf naar een vaste lijn te bellen).
Ja ma ik heb met mijne vaste telefoon op hare gsm gebeld hé.
Niet andersom.
Ik zal haar in de loop van de week eens een sms sturen, dan zal ik het wel direct weten hé als ze antwoordt.
Ben ik de enige die het verhaal benauwend vindt?
Zilleken, relax. Soms loopt het zo met vriendschappen. Je verwacht veel.
In het verhaal dat je initieel deed, las ik dat je veel voor haar overhad, maar dat ze uiteindelijk ook over veel besliste. Je liet je te hard van haar afhangen, waardoor naar mijn gevoel jij haar verstikte, maar waardoor zij naar mijn gevoel ook macht over je had.
En nu doe je het eigenlijk opnieuw, je onderdanig opstellen. Bel haar gewoon, zonder al die verwachtingen. En go with the flow. Hopelijk komt het goed, en zo niet... er zijn misschien mensen die je zin voor vriendschap wel appreciëren.
The only thing you have to fear is fear itself... ongeacht wat je doet in het leven
En, hoe is het nu afgelopen?
The only thing you have to fear is fear itself... ongeacht wat je doet in het leven
Ik vraag me eigenlijk ook af hoe het nu is afgelopen?
Zo'n goeie vriendschap is moeilijk te vinden denk ik. Ik hecht me zelf ook snel aan mensen en ik ben altijd bang om mensen kwijt te geraken, dus misschien ben ik zelf ook wel verstikkend, hoewel ik daar wel op probeer te letten.
Ik hoop in ieder geval dat jullie alles hebben kunnen uitpraten!
nog steeds geen nieuws...
ik heb een smsje gestuurd waarin ik zei dat ik het wel jammer vond enz, en of ze niet eens goed wilde nadenken om eens af te spreken of te bellen. Maar tot nu toe heb ik nog geen antwoord. Is nu ongeveer zo'n anderhalf week geleden...
Bellen ipv een onpersoonlijk sms misschien?
Soms lief,soms bitch ,that's me.
Ik zou ook bellen of aan haar vriend vragen wanneer ze thuis is en eens langs gaan.
Ofwel zou ik alles wat je in je 1ste post hebt geschreven mailen naar haar. Of een brief schrijven en in de bus steken.
In een smsje kan je niet veel zeggen over je gevoelens hè.
Bladwijzers