Mijn vriend toont geen medeleven

**white_rose** · 28-09-10 08:25

Mijn vriend en ik zijn nu meer dan 3 jaar samen.
Oké, ik heb niet zo'n fantastische familie waar alles goed bij loopt.
Ik kom uit een situatie waarbij moeder zich vroeger van het leven wou beroven (tot zelfs het huis in brand steken waar we allemaal in zitten, maar ons wel op tijd waarschuwen (m.a.w.het brandje kon nog geblust worden) ...)
Gisteren vertelde ik hem over mijn broer. (Speciaal geval: autisme en homo), hij was het leven beu. Alles sloeg tegen, onlangs gehoord dat door die puntenmethode van het hoger onderwijs, hij nu niet meer mag verderstuderen,...
Hij had een enorm aantal slaappillen genomen, maar hij werd nog wakker.
De dag nadien probeerde hij zich op te hangen, bijna met succes als mijn moeder niet argwanend was geweest en hem had gezocht... Hij hing er al te bengelen... Ze heeft hem omhoog gehouden, vader geroepen tot ze hem beide op een stoel konden zetten. Ze hebben een psycholoog gebeld die ze kenden om met hem te praten, ze hadden de dokter gebeld,...
Hij lijkt nu precies terug in orde...

Ik kwam dit gisterenmorgend te weten toen ik op bezoek was bij mijn ouders.
Toen ik 's avonds thuiskwam, had ik al hele dag getwijfeld of ik dit zou vertellen aan mijn vriend... (Hij reageert altijd verkeerd als ik ongelukkig ben, wil me precies nog ongelukkiger maken dan).
In bed, heb ik het dan toch maar verteld.
Hij lachtte!! Hij zei dat hij dat toch niet zou hebben gedaan, dat ze mij blaasjes wijs hebben gemaakt. Mijn broer zou zoiets NOOIT durven.
(Moet je weten dat mijn vriend doordat hij een verkeerde keuze had gemaakt bij zijn job, vaak over zelfmoord praat en zegt dat hij zijn leven beu is... Hij zegt het, maar doet het niet.)
In mijn geval... Mijn familie die erover sprak, heeft het al geprobeerd.
Hij zei dan geërgerd: Ik heb niet graag dat je naar je familie gaat, je bent altijd zo emotioneel.

Ik heb al meerdere keren gedacht dat mijn vriend een egoïst is. Hij denkt enkel aan zichzelf. Als ik praat over dat ik een mindere dag had, wordt hij boos. Hij mag er zelf wel over praten, O Wé als ik dan niet luister of verkeerd reageer...

Wat vinden jullie?

skivvy · 28-09-10 08:30

ik vind het niet zo heilzaam dat u eenzelfde type als uw familie uitgekozen hebt voor een relatie : u lijkt te kiezen voor problemen ipv voor geluk en tevredenheid.
okee, daar hebt u zo direct niets aan, klopt, maar laat uw gedachten er eens over gaan : wil u echt nog jaren verder met iemand die u niet serieus neemt en uw familie uitlacht?

**Tigger** · 28-09-10 08:30

Met zo'n reactie zou ik hem zonder pardon uit mijn bed zwieren, ik zou daar echt niet mee kunnen lachen...

Titiaan · 28-09-10 08:35

Dumpen die handel! (met dank aan GS)
(Mocht je daarover nog twijfelen: zet eens op papier waarom je bij hem blijft)

**white_rose** · 28-09-10 08:38

Hij zei ook ineens: 'Ik ga slapen.'
Ik antwoordde: 'hm'
Hij: 'Ben je boos.' (geen vraag) 'Tja'

Heb al eens op het punt gestaan om uit elkaar te gaan. Hadden dit besproken (want hij voelde minder voor mij, hij wou een vrouw die anders was,...)
Maar de dag nadien kwam hij als een klein puppy'tje vragen of we toch niet nog konden proberen, hij dacht niet al zonder me te kunnen...)
Is dat gewoon een man waar ik goed voor ben uit gemakzucht? Iemand die zijn was doet, kookt, het huishouden runt, waar hij seks mee heeft en tegelijk niet teveel kost omdat ik zelf erg spaarzaam ben...?

skivvy · 28-09-10 08:52

veel mannen hebben liever een slechte relatie dan geen relatie : houd u dat maar voor ogen. dat blijkt ook uit 'niet al zonder u kunnen'

juva · 28-09-10 09:12

Het is niet omdat hij niet zonder jou kan, dat je daarvoor bij hem moet blijven hé.
Waarom zie je hem nog graag? Wat zijn de positieve kanten van de relatie?

**Soetkin** · 28-09-10 09:26

Citaat van: white_rose

Ik kwam dit gisterenmorgend te weten toen ik op bezoek was bij mijn ouders.
Toen ik 's avonds thuiskwam, had ik al hele dag getwijfeld of ik dit zou vertellen aan mijn vriend... (Hij reageert altijd verkeerd als ik ongelukkig ben, wil me precies nog ongelukkiger maken dan).
In bed, heb ik het dan toch maar verteld.
Hij lachtte!! Hij zei dat hij dat toch niet zou hebben gedaan, dat ze mij blaasjes wijs hebben gemaakt. Mijn broer zou zoiets NOOIT durven.
(Moet je weten dat mijn vriend doordat hij een verkeerde keuze had gemaakt bij zijn job, vaak over zelfmoord praat en zegt dat hij zijn leven beu is... Hij zegt het, maar doet het niet.)

Dus eigelijk durft hij niet
Je broer die zelfmoordneigingen heeft, dat is ernstig. Met zo'n dingen lach je niet. Mocht ik in je plaats zijn en mijn vriend zou zo praten, ik sjotte hem gewoon uit bed. Iemand uitlachen, terwijl het helemaal misplaatst is , daar kan ik niet met om.

**Soetkin** · 28-09-10 09:32

Citaat van: white_rose

Heb al eens op het punt gestaan om uit elkaar te gaan. Hadden dit besproken (want hij voelde minder voor mij, hij wou een vrouw die anders was,...)
Maar de dag nadien kwam hij als een klein puppy'tje vragen of we toch niet nog konden proberen, hij dacht niet al zonder me te kunnen...)
Is dat gewoon een man waar ik goed voor ben uit gemakzucht? Iemand die zijn was doet, kookt, het huishouden runt, waar hij seks mee heeft en tegelijk niet teveel kost omdat ik zelf erg spaarzaam ben...?

Je bent dit punt terug aan het naderen. De vraagtekens in je laatste zinnen zijn geen vraagtekens, je weet het.

Misschien wil jij ook wel een man die anders is

**Barbie** · 28-09-10 10:00

dumpen!!! en snel een beetje...
Dat is echt iemand die alleen oog heeft voor zijn problemen...u voor t gemak er bij neemt.
Maar als je hem nodig hebt niet thuis geeft.