twijfel

[Kleintje15]

Hoi

Ik ben hier nieuw en zit met een situatie waarvan ik niet meer wat ik ermee moet doen. Ik zal even kort de situatie proberen schetsen.
Ik ben een jonge vrouw van 27 jaar en ben al 6 jaar en half samen met met mijn vriend. Ik ben van in het begin dolverliefd geweest op mijn vriend: vlinders is mijn buik, dromen over kinderen en trouwen en eigenlijk is dat 6 jaar aan een stuk zo geweest. In 2010 zijn we dan gaan samenwonen maar een half jaar geleden is alles beginnen veranderen. Mijn vriend ging alleen uit, vroeg me niet meer mee. Ik mocht geen contact meer hebben met mannelijke vrienden en hij werd jaloers. We deden bijna niets meer samen en ging allebei onze eigen weg. Hij ging niet graag mee met mijn vrienden en naar mijn genre van muziek, ik mocht niet mee met hem en zijn vrienden. Het was precies of hij had een tweede leven waar ik niet meer bijhoorde. Ook met onze families ging het mis. Zijn familie heeft zich vanaf we zijn gaan samenwonen zitten bemoeien met ons leven, ik had het gevoel dat ik niet met hem samen was maar met heel zijn familie en als ik er dan iets op zei of probeerde uitleggen hoe ik me voelde, kreeg ik gewoon dat ik dan maar thuis moest blijven als ik geen zin had om mee te gaan. Ik had het gevoel dat mijn wereld en mijn dromen voor een stuk instortte maar ik bleef bij hem. Hij had ook juist nieuw werk dus had weinig vakantie en zijn weinige vakantie ging op naar festivals of naar zijn vrienden. We zijn wel op citytrip geweest maar op de 6 jaar en half dat we samen zijn, zijn we nog nooit alleen met twee op vakantie geweest. Altijd met vrienden of zijn familie. Ik begon me af te vragen of dit normaal was en toen we erover probeerden praten, lukte het gewoon niet om te praten. Alsof we niet met elkaar konden praten.
Ik had toen ook terug contact met één van mijn beste vrienden van vroeger, die ik vroeger van mijn huidige vriend had moeten laten vallen omdat hij vond dat hij een bedreiging was voor onze relatie. Mijn huidige vriend werd terug jaloers, maar deze keer wou ik die andere jongen niet laten vallen. De thuissituatie verergerde en van liefde en genegenheid was er niet echt sprake meer. Ik voelde me ongelukkig en onze omgeving begon dit ook op te merken. De ruzies werden erger en ik zocht meer en meer het gezelschap op van mijn beste vriend. Ik kreeg het enorm moeilijk en wist met mijn gevoelens geen blijf meer. Op een bepaald moment is mijn emmertje overgelopen. Ik ben ingestort en ik kon het niet meer aan en ik zag geen andere uitweg dan uiteen gaan. Mijn huidige vriend stortte volledig in. Ik was de vrouw van zijn leven en hij wilt niemand anders als ik en hij zou er alles voor doen om mij niet kwijt te spelen, zijn eigen veranderen en al. Maar ik had tijd nodig. Ik ben toen een maand bij mijn ouders gaan wonen en heb het gezelschap opgezocht van vrienden en familie.
Nu zijn we een maand verder en in die maand heb ik ontdekt dat ik warme en diepe gevoelens koester voor mijn beste vriend en hij ook voor mij. Maar de liefde die ik voor mijn huidige vriend voelde is ook nog niet voorbij. Hij was mijn eerste grote liefde en ik heb het gevoel dat ik dit eerst moet verwerken, waarom onze relatie zo fout is gelopen en dat moet proberen met hem uit te praten. We hebben heel veel vrienden en iedereen is zo een beetje zijn mening beginnen geven en de familie ook natuurlijk en nu worden we gewoon tegen elkaar opgezet zodat we zelfs geen enkel deftig gesprek kunnen hebben, maar elkaar alleen maar verwijten maken. Wat het ongelooflijk moeilijk maakt. Mijn beste vriend zou op zich de ideale vriend zijn, maar ik wil niet met hem een relatie beginnen om mijn huidige vriend te vergeten want dan werkt dat ook niet. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik moet wel eerlijk toegeven, ik heb mijn beste vriend in een opwelling gekust en achteraf dacht ik van waarom toch. Heb dit ook eerlijk opgebiecht aan mijn huidige vriend. Maar nu is de vraag: wat is het beste? Hoe weet ik wat de juiste beslissing is? Vind me nog een beetje te jong om mijn geloof in de liefde al op te geven, ik vind trouwens dat niemand dat zou moeten doen, maar op deze moment heb ik het gevoel dat ik zelfs niet meer weet wat liefde is…

[maritza.ruyssen]

ja dat is wel het einde van u vorige relatie het is een teken dat u huidige relatie er niet mag zijn je voelt er ook niet lekker ermee ik zou voor die nieuwe vlamgaan u huidige relatie daar is de vlam uit gedoofd in alle opzichten ga ervoor bei u nieuwe vlam voor dat je die stap niet meer zal durven nemen jij heb ook liefde nodig en vriendschap en als die nieuwe persoon jou dat weer kan geven ga er voor

[No_Valentine]

Hey,

De keuze ligt nog altijd bij jou, maar ik denk dat het beter is om het definitief uit te maken. Hij mag weg gaan, maar jij niet?? Hij respecteert je niet.
Verwerk het eerst voordat je met iemand samen bent en nee de liefde mag je niet opgeven.