Moet ik dit vertellen aan mijn broer of niet? Bedrog ...

[mirte]

Hallo iedereen,

Ik ben nieuw hier, ben hier terecht gekomen omdat ik een beetje aan het surfen was over het onderwerp dat ik hier met jullie zou willen bespreken. Ik zal eerst even kort de situtatie schetsen.

Mijn broer heeft een vrouw - zij trouwden vorig jaar in juli na een relatie van tien jaar. Kort daarna heeft mijn broer me huilend gebeld omdat zij had opgebiecht dat zij hem bedrogen had, een maand na de trouw. Volgens haar was het éénmalig en zij gaf als reden aan dat zij zich wat achteruitgestoken voelde de laatste tijd door het feit dat mijn broer haar minder aandacht gaf.
Dit kadert dan weer in volgende situatie: in april vorig jaar is mijn mama overleden na een ziekte (kanker) van twee jaar. Uiteraard waren en zijn wij daar allemaal erg verdrietig door en iedereen gaat er natuurlijk anders mee om. Ik praat erover met mijn vriendinnen, mijn vader huilt veel en mijn broer kropt het eeder op denk ik. Eigenlijk wou hij liever de trouw ook wat uitstellen, aangezien het zo kort volgde op het overlijden van mijn mama maar de trouw ging uiteindelijk toch door.

Na lang nadenken (zij ging intussen ook een week bij haar zus wonen om broer bedenktijd te geven) besloot mijn broer om de relatie toch een tweede kans te geven. Zijn vrouw was daar dolblij mee en in september vertrokken ze op huwelijksreis. Thuisgekomen zag hij echter bij haar verwijderde e-mails (hun beider e-mails komen toe op een gemeenschappelijk adres ofzo) dat zij die andere man de hele tijd had gesmst/gemaild, vanop hun huwelijksreis dus. Toen bleek ook dat die ander, tijdens de week verblijf bij haar zus, ook naar daar was gegaan en dat zij samen (met haar zus dus bij) activiteiten hadden gedaan! Mijn broer zei dat het genoeg was en dat het wat hem betreft over was. Zij heeft toen gehuild, gesmeekt, gaf aan dat ze niet wist waarom ze dat deed, dat ze gewoon aandacht wou ... Ze wiste hem uit GSM, facebook en beloofde hem niet meer te zien/contacteren. Hij is bij haar gebleven en als ik nu vraag hoe het gaat, antwoordt hij 'soms goed, soms niet' (hij is niet zo'n prater).

Nu ben ik via een collega er per ongeluk achter gekomen dat zij die gast dus nog steeds ziet. Vorige week zijn ze samen gespot op café (opnieuw met haar zus erbij die dat blijkbaar dus allemaal geen moreel probleem vindt - om daarna dan doodleuk bij mijn broer thuis over de vloer te komen). Ik heb geen informatie over de aard van hun ontmoeting(en) maar ik kan me niet inbeelden dat mijn broer dit weet/goed vindt. Natuurlijk weet ik ook wel dat ik het kleine zusje ben en dat hij dus zeker niet alles zal vertellen, zeker als het over dingen gaat zoals hun relatie.

Moet ik dit nu vertellen aan mijn broer of niet? Het ene moment denk ik van 'ja natuurlijk', andere moment denk ik van 'neen, want wat gebeurt er dan'. Natuurlijk weet ik dat ik niet mag beslissen om informatie achter te houden omdat anders ons leven verandert maar ik ben zo bang voor hoe gekwetst hij zal zijn en ook voor de invloed op onze papa. Die weet in dit hele verhaal van niets (broer had mij dat zo gevraagd) omdat hij het nog zo verschrikkelijk moeilijk heeft met de dood van onze mama (wij allemaal trouwens). We gaan samen met ons vieren (papa, broer, schoonzus en ik) een weekje naar New York in mei en daar kijkt hij al zo lang naar uit dat ik het verschrikkelijk vind om dat te moeten afpakken van hem. Anderzijds, nogmaals, weet ik dat ik dat niet in de plaats van mijn broer mag beslissen.

Ik voel me gewoon zo alleen - ik kan er met niemand over praten: mama is er niet meer en papa weet van niets
Wat zouden jullie doen?

Groetjes!

[petra]

Hallo Mirte ,

Dit is inderdaad een heel moeilijke situatie en ik zou zelf ook niet weten wat ik er moet mee aanvangen.
Ik zeg altijd dat je eerlijk over alles moet zijn, maar dit is zo moeilijk omdat je weet dat er mensen gekwetst gaan worden.
Het is natuurlijk niet leuk voor jou om dit allemaal te weten en te moeten verzwijgen tegen je broer.
Misschien moet je eens gewoon bij hem polsen of hij er weet van heeft dat zijn vrouw die man nog ziet.
Ik vind het echt erg voor je broer en ik begrijp je schoonzus helemaal niet.
IK weet natuurlijk ook niet hoe je broer zal reageren als je hem de waarheid verteld, gaat hij het willen onder ogen zien of gaat hij kwaad zijn op jou?
Misschien moet je het toch maar eens met je papa bespreken, je kan het misschien een draai geven en zeggen dat je raad wil voor een vriendin die je zou willen helpen, zo weet je ook meteen hoe je papa er zou op reageren.

[whiskas]

ik zou daar van tussenuit blijven...

[Soetkin]

En toevallig kent die collega die vrouw en haar minnaar. Ik zou daar toch met oppassen met wat andere mensen zeggen.

[mirte]

Ik weet zeker dat die collega die man kent. Haar vriend is namelijk de beste vriend van die man waarmee mijn schoonzus mijn broer bedriegt ... De collega zie ik niet zo vaak aangezien we hetzelfde werk doen maar op verschillende plaatsen in Vlaanderen, we komen elkaar dus maar af en toe tegen op studiedagen ofzo, zoals vorige week dus.

Meer informatie over de aard van de ontmoetingen had zij dus ook niet, of het vriendschappelijk (???) was of meer ...

Ik twijfel nog steeds elke dag. Wat als de affaire (als die nog aan de gang is) vanzelf over waait. Is het dan de moeite om te vertellen aan mijn broer. Langs de andere kant: zelfs als het overgaat, heeft hij dan niet het recht om te weten dat zijn vrouw hem opnieuw aan het beliegen is?

Ik maak me zoveel zorgen over alle mogelijke gevolgen van het vertellen én het niet-vertellen dat ik elke dag opsta met maagpijn van de stress. Het ene moment denk ik: ik vertel het zeker! Ander moment denk ik: ik zwijg erover, als ze hem echt bedriegt komt het zeker wel uit? Maar misschien zeg ik dit gewoon om mijn geweten te sussen?

Ik weet het écht niet meer. De meeste van mijn vriendinnen vinden dat ik niet anders kan dan het te zeggen, een reactie die ik ook onmiddellijk zou hebben gehad ALS ik zelf niet in deze situatie zat ...

[Eastend]

Ik weet zeker dat die collega die man kent. Haar vriend is namelijk de beste vriend van die man waarmee mijn schoonzus mijn broer bedriegt ... De collega zie ik niet zo vaak aangezien we hetzelfde werk doen maar op verschillende plaatsen in Vlaanderen, we komen elkaar dus maar af en toe tegen op studiedagen ofzo, zoals vorige week dus.

Meer informatie over de aard van de ontmoetingen had zij dus ook niet, of het vriendschappelijk (???) was of meer ...

Ik twijfel nog steeds elke dag. Wat als de affaire (als die nog aan de gang is) vanzelf over waait. Is het dan de moeite om te vertellen aan mijn broer. Langs de andere kant: zelfs als het overgaat, heeft hij dan niet het recht om te weten dat zijn vrouw hem opnieuw aan het beliegen is?

Ik maak me zoveel zorgen over alle mogelijke gevolgen van het vertellen én het niet-vertellen dat ik elke dag opsta met maagpijn van de stress. Het ene moment denk ik: ik vertel het zeker! Ander moment denk ik: ik zwijg erover, als ze hem echt bedriegt komt het zeker wel uit? Maar misschien zeg ik dit gewoon om mijn geweten te sussen?

Ik weet het écht niet meer. De meeste van mijn vriendinnen vinden dat ik niet anders kan dan het te zeggen, een reactie die ik ook onmiddellijk zou hebben gehad ALS ik zelf niet in deze situatie zat ...

wel, deze keer zou ik ook écht niet weten wat ik zou moeten doen, ik zou wss opteren om er niet tussen te komen, maar ik zou er van wakker liggen dan denk ik, hoe dan ook , niet simpel :s

[petra]

Zoals ik ook al zei he, niet simpel deze situatie, ik zou in eerste instantie ook de raad geven om het gewoon te zeggen maar als je er beter begint over na te denken is het misschien beter om te zwijgen.
Ik denk dat het enige dat je momenteel kan doen is er voor je broer te zijn als hij je nodig heeft en voor de rest zou ik er gewoon niet tussenkomen. Want als hij het nu niet gelooft dan ga jij de slechte zijn he en gaat hij boos zijn op jouj. Liefde maakt blind

[never give up hope]

Beste Mirte,

Ben zelf ook belogen en bedrogen geweest in mijn huwelijk, en geloof mij hoe hard het ook aankomt als je zo iets te weten komt, alles is beter dan onzekerheid.
Je broer verdient toch beter dan een vrouw die niet eerlijk is en hem beliegt en/of bedriegt. Trouwens kan je nog wel van een relatie spreken als er geen vertrouwen is. Dat is toch de basis van een relatie. Aan zo een relatie ga je vroeg of laat helemaal kapot (ik kan het weten, heb mijn ex ook meer dan 1 kans gegeven), dus hij kan er maar beter zo snel mogelijk een punt achter zetten en een nieuwe toekomst tegemoet gaan,ook al is dat een moeilijke knoop om door te hakken als je die persoon ondanks alles nog graag ziet. Scheiden brengt lijden, maar je mag nooit de hoop verliezen op een betere toekomst en als je jezelf graag leert zien zoals je bent, dan vindt je vroeg of laat wel de ware liefde (die komt van twee kanten). Mijn goede raad is dus om het te vertellen tegen je broer, zo diplomatisch als het kan. Hij gaat je dit niet verwijten denk ik. Hij zal ook wel beseffen dat je gewoon bezorgd bent over hem en hem gelukkig wilt zien. Ik hoop dat ik je hiermee een beetje geholpen heb en dat je broer het echte geluk snel mag vinden. De uiteindelijke beslissing moet hij natuurlijk zelf nemen, en als hij het liever zelf aan je pa vertelt dan zou ik zwijgen, maar vroeg of laat gaat hij het toch te weten komen, en dan is het voor je pa wel aangenamer als hij het van één van jullie twee mag horen.

Veel sterkte nog voor jullie allemaal!

[maritza.ruyssen]