Ik verwacht meer van het leven en een relatie

[Hayley]

Dag femi's,

Ik zit momenteel met een serieuze knoop wat betreft mijn relatie. Ik ben nu 7 jaar samen. Ik ben 25 jaar.

Ik heb vanaf het begin van onze relatie al wel beseft dat we best wel wat verschillen, toch trok me dat in het begin wel aan.

De eerste 3 jaar van onze relatie deden we veel dingen samen als koppel (cinema, uit eten, uitgaan,....) Na 3 jaar is hij gestart met een hobby die best wel veel tijd in beslag neemt en hij is soms erg fanatiek. De voorbij 4 jaar heb ik dan vaak in het weekend dingen gaan doen met vriendinnen om tijd op te vullen en me niet alleen te voelen.

Ook al heb ik een relatie van 7 jaar. Ik heb me toch best al vaak alleen gevoeld.

Ik wou een goed jaar geleden erg graag een huis of appartement kopen. We zijn gaan zien voor leningen bij de bank. Maar telkens was het dat hij er niet volledig achter stond. Hij vind het allemaal te duur. ik heb dan maar gebuigd voor hem en nu huren we een huis. Toch wil ik mijn doel niet echt opzijzetten en haal ik af en toe aan dat ik ooit toch graag zou kopen. Maar hij wuift dat vrij snel weg, want vind dat je je de eerste jaren niet druk moet maken, we zijn immers pas verhuisd.

Stilaan zie ik mijn andere vriendinnen allemaal dingen opbouwen, de ene is aan het bouwen, de andere gaat trouwen, andere vriendin gaat samen op reis met haar vriend.

En ik zit daar: in mijn huurhuis en een vriend die niet graag op weekend gaat of op reis of andere dingen doet samen.

Ik besef gewoon meer dan ooit dat ik echt wel graag een huis zou kopen en gewoon een leven zou hebben met een partner naast mijn zij. Iemand die levenslust heeft om met mij iets te gaan doen en dat dan ook met plezier doet! Want af en toe doen we wel iets samen, maar als hij dan slechtgezind is, is het niet zo prettig voor mij.

Ik zit met dit alles al lang in mijn hoofd, maar ben toch zo van dat het hopelijk ooit betert. Maar het betert gewoon niet en mijn gedachten maken me soms gek. Soms stoppen mijn twijfels even en is het weer een paar dagen goed tussen ons, dan is het weer terug minder.

Misschien moet ik blij zijn dat we niets gekocht hebben, want dan had ik wel mijn huis gehad, maar een partner die vaak weg is.

Ik ben nu op het moment vrij radeloos en voel me heel slecht in mijn vel. Ik ben ook dat gepraat en die discussies beu tussen ons, want we hebben al veel gepraat. Maar in mijn ogen leid het tot NIETS. Ik ben ook ongelukkig met hem, gewoon omdat er in hem niet meer inzit dat die hobby.

Voor mij houd het qua toekomst met hem op. hij wilt niet echt iets kopen, wilt niet trouwen en van kinderen moet hij niets weten.

En toch doet het pijn en vind ik het moeilijk om die knoop door te hakken, want natuurlijk zie ik hem graag. Maar door hem te nemen zoals hij is, zet ik constant mijn eigen geluk opzij!

Kan hier nog iets in veranderen of is het een uitgemaakte zaak?
Heeft nog iemand in deze situatie gezeten?
Of vinden jullie dat ik overdrijf en dat het aan mij ligt?

Alle raad is welkom.

Bedankt

[jasmine]

Hayley, wees blij dat je geen huis gekocht hebt. Bij iemand die zich zo gedraagt, zou ik ook niet kunnen leven: je bent pas 25 Nog tijd genoeg om opnieuw te beginnen en een relatie aan te gaan waarin je je wel goed voelt en met iemand die wel graag bij jou is. Dat het pijn doet, is normaal. 7 jaar is een hele tijd al maar soms evolueren mensen niet in dezelfde richting en moet je je relatie in vraag durven stellen. veel sterkte!

[Eastend]

Misschien moet ik blij zijn dat we niets gekocht hebben, want dan had ik wel mijn huis gehad, maar een partner die vaak weg is.

inderdaad, en de rest beantwoord je eigenlijk zelf al vind ik... Je WEET het goed genoeg.... (Ik ben nu op het moment vrij radeloos en voel me heel slecht in mijn vel. Ik ben ook dat gepraat en die discussies beu tussen ons, want we hebben al veel gepraat. Maar in mijn ogen leid het tot NIETS. Ik ben ook ongelukkig met hem, gewoon omdat er in hem niet meer inzit dat die hobby.)

En verder misschien één opmerking : ik zou mezelf niet teveel vergelijken met "anderen van je leeftijd", de situatie is voor ieder anders...