Hoe hiermee verder leven?

[Tomasso]

Een 2-tal weken geleden is mijn relatie van 2 jaar plots gestopt (zie ander topic 'Relatie afgebroken') door mijn vriendin. Reden was dat wij in een aantal waarden en visies (milieu, religie, goeie doel, televisie, frisdrank, positief/negatief kijken naar de wereld en anderen) wat afwijkend waren, door een totaal andere opvoeding. Door ons allebei wat aan te passen, zochten we stap voor stap naar een evenwicht. Zij zat echter altijd met twijfels of dit wel kon lukken zo, en zou lukken op lange termijn. Uiteindelijk heeft ze voor haarzelf beslist dat dit niet ging. Als ze zich aanpaste in bepaalde dingen had ze daar vanbinnen een slecht gevoel over. Het ging haar niet om 'van haar pad af te wijken', ze werd 'geen mooier persoon door bij mij te zijn'. Dit ondanks een zeer grote liefde tussen ons, en het feit dat we zeer belangrijk waren voor elkaar.

Ook al is het verdomd moeilijk, ik probeer me nu bij haar keuze neer te leggen.
Gisterenavond heb ik echter iets doms gedaan. Wij hebben namelijk de paswoorden van elkaars mailbox. Zij heeft het hare al veranderd, wat best is. Maar ik heb ook ooit het paswoord van haar zus mailbox gezien. Omdat ik ergens wou weten hoe het nu met haar was, ben ik daar eens vlug gaan kijken. En nu heb ik gezien dat haar zus eergisteren een mail heeft gestuurd naar de 3de zus.

Daarin staat dat het wat bergaf gaat met mijn vriendin. Dat de zus haar eergisteren had moeten herinneren waarom ze nu weer de relatie gedaan had gemaakt. Dat mijn vriendin had gezegd dat 'ik mss wel zo deed omdat zij teveel zaagde'.

Mijn vriendin is iemand die zeer complex in elkaar zit. Ze heeft weinig zelfvertrouwen, twijfelt enorm aan alles en vooral aan zichzelf. Niet assertief. Blijkbaar hadden ze op haar werk nu net gezegd dat ze 'nog meer haar mond mag opendoen'. Ondanks dat ze haar job voor de rest zeer goed doet, is dit een teer punt. En volgens de zus zit ze nu weer in het gevoel 'dat ze geen zelfvertrouwen heeft, een loser is'.

Bovendien is ze, net zoals ik, iemand die niet veel vrienden heeft, niet zo sociaal. Ook met haar ouders is het contact niet 100%. Voor alles valt ze eigenlijk terug op haar 2 zussen, zij 3 hebben wel een heel sterke band. Probleem voor haar is dat ze eigenlijk wel van mensen houdt, van sociaal contact. Alleen heeft ze dit heel weinig door haar twijfels en gebrek aan zelfvertrouwen. In de mail van haar zus lees ik nu ook dat 'ze het heel lastig heeft omdat ze geen sociaal contact heeft', en vroeger 'tenminste nog eens extra met mijn ouders/broer/familie ofzo in contact kwam, en natuurlijk met mij'.

Ze is ook iemand die gewoon veel te veel nadenkt. Als ze niet bezig is met iets, is ze aan het nadenken. En vaak kan ze zich niet bezighouden met dingen omdat ze er geen interesse voor krijgt doordat ze teveel bezig is met nadenken.

Ik voel me nu eigenlijk heel rot. Ik weet dat ze zo complex in elkaar zit. En ik ben iemand die, als ik een relatie heb met iemand, heel erg inzit met die persoon. Er alles voor wil doen. En haar ook wil helpen met problemen, haar steunen, haar door dingen heen helpen. Ik heb dit kunnen doen in die 2 jaar. Maar nu moet ik ze achterlaten, alleen. Terwijl ik ze nog graag zie, en nog heel erg met haar inzit. Ik heb schrik: als ze op haar eentje gaat wonen, als haar zussen ook minder tijd gaan krijgen voor haar (oudste heeft ook relatie en een kind), wat dan? Gaat ze dit aankunnen? Gaat ze niet helemaal verkommeren, eenzaam? (Ik begrijp het heel goed want heb hetzelfde. Maar ik ben nu terug thuis, heb een zeer goeie relatie met mijn ouders.)

Het doet zoveel pijn. Ze is zo een goed iemand, veel te goed. Zoveel potentieel. Maar zo weinig zelfvertrouwen en zoveel twijfels. En ik kan nu niets meer voor haar doen, maar ik weet wel dat ze rondloopt, en wat er allemaal in haar omgaat. Dat is een hel, een gevoel dat me verteerd. Ik weet niet echt niet hoe ik hier verder mee moet leven?

[jasmine]

Dat had je niet mogen doen Tomasso, die mails checken van die zus! Foei! Je zou het omgekeerd ook niet graag hebben mocht een (schoon)zus in je mails zitten neuzen...

Als die zus dat ooit merkt, wil ik niet in jouw schoenen staan.

[whiskas]

Tomasso, nu lijkt het alsof je niet zonder haar kan, maar stap voor stap zal dat wel beteren en als jouw ex-vriendin nog zoveel uit te klaren heeft voor zichzelf en zo in de knoop zit, denk ik dat ze dat beter eens allemaal uitklaart voor ze zich weer bindt aan iemand. volgens mij is ze op zoek naar zichzelf