Vliegangst

[Buzzybeeke]

Ik ziet ermee... enkele jaren geleden ineens gekomen en het wordt elke keer erger.

toch blijven we op vliegvakantie gaan. Binnen een paar weken is het zover en ik lig nu al wakker van de vliegreis. Ik wil mijn angst ook niet overbrengen op mijn kindjes en mijn man heeft al gedreigd dat hij ni meer naast mij wil zitten als ik mij niet gedraag ;o)

Ik overweeg daarom om aan de dokter te vragen om iets voor te schrijven. Maar, ik wil ook niet suf worden.

heeft iemand hier ervaring met zo'n medicatie? Helpt dat, of heeft het geen zin om de vraag te stellen?

Ik weet het....ik zou beter zo'n cursus volgen, maar die kosten bijzonder veel geld, en dat is het mij eigenlijk niet waard. Vooral omdat dit wellicht de laatste vliegvakantie de komende jaren zal zijn.

[joan1969]

Citaat van: Buzzybeeke

mijn man heeft al gedreigd dat hij ni meer naast mij wil zitten als ik mij niet gedraag ;o)


Oei, wa spookte gij dan allemaal wel niet uit misschien?

[Buzzybeeke]

LOL... ik ben gewoon bang... en heeeeel gestresseerd. Bij het minste dat ik merk begin ik te panikeren en bij het landen barst ik dan in een huilbui uit...

[joan1969]

Wat je er aan kan doen, weet ik ook niet... 'k Heb enkel eens gereisd met een vriendin die ook vliegangst heeft en wat ik toen dacht was 't volgende: als die straks naar de WC moet, heeft die waarschijnlijk de leuningen van hare stoel mee naar achter... Haar knokkels zagen spierwit van in die leuning te knijpen...

[Buzzybeeke]

zeer herkenbaar...

en misselijk zijn ook

Afin... ik zal't wel overleven hoor, maar ik wil het vooral niet doorgeven aan mijn kindjes. Die hebben nog een heel leven om bang te zijn van zo'n dingen. Ze beginnen op een leeftijd te komen dat ze zo'n dingen oppikken.

[I_Bella]

Op voorhand regelmatig ontspanningsoefeningen doen zodat je die in de échte stresssituatie goed kan toepassen.
Een soort visualisatietechniek kan al veel helpen.
Nu zie je steeds voor je hoe je slecht reageert op het vliegen dus je beeldt je in hoe je je slecht gaat voelen, angst, misselijkheid...
Stel je in de plaats telkens voor hoe je het op een aangename manier zal ervaren: kriebel in de buik zoals bij een kermisattractie, uitkijkend naar de vakantiebestemming...
Dus bij het denken aan het vliegen een positief gevoel oproepen en als het dan echt zo ver is, is het gemakkelijker om naar dat positieve idee/gevoel terug te grijpen omdat je dat geoefend hebt.

[ollekebolleke]

Ik ga hier ook eens volgens want ik heb er ook ongelooflijke last van.

Ik heb wel al eens medicatie gevraagd. Kalmeringstabletjes en dan moest ik een halfke innemen.
Ik ging dan in het vliegtuig zitten en tijdens het opstijgen moest ik me echt wakker houden en eens we vlogen, hup tafeltje open en mijn hoofd erop

Ik sliep dan een uurtje en half ofzo en dan ff kijken waar we waren en hoe lang het nog was en da terug een dutje.

Voor de reis op zich is het wel goed, maar het is niet uitgewerkt als je toekomt he. Das wel minder.

[Alicia]

Citaat van: Buzzybeeke

heeft iemand hier ervaring met zo'n medicatie? Helpt dat, of heeft het geen zin om de vraag te stellen?


De vraag stellen heeft ALTIJD zin

Als ik het zo erg zou hebben als jij... dan stond ik rap bij de dokter, denk ik. Waarom zo afzien als er middelen bestaan om 'het scherptste kantje' ervan af te halen?

[annabel]

Ik deel de mening van Alicia !

[Shooting_Star]

Ventje hier heeft Alprazolam voorgeschreven gekregen.
In het wk gaat hij er al eens eentje innemen, om te zien wat het effect daar juist van is (of hij krijgt daar in de lucht ook nog eens stress van )