Haaruitval: valschermspringen gaat minstens even snel

Je verlaat de kapperszaak met een opgewekt humeur. Jij en je nieuwe 'ik', en dat alles omwille van een oogverblindende look. Plots zie je alles weer zitten. Je gaat ervoor. Dat was een week geleden nog anders, toen je hoofd erbij lag als een slagveld. In vergelijking met een ragebol kon je je nog net staande houden.

Stel je dan eens voor dat je haar uitvalt met de snelheid van een hogesnelheidstrein. Angst, depressie en schaamte worden je deel. Want een man zonder haar doet misschien aan Kojak denken, maar verliest er zelden zijn charmes bij. Een kale vrouw daarentegen, die kan op veel minder bijval rekenen. Een volle haardos staat toch nog steeds symbool voor verleiding. Haaruitval kan je kop kosten. Gelukkig bestaan er oplossingen voor.

Trop is teveel!

Elk haarzakje maakt gedurende ons hele leven zo'n 20 à 30 haartjes aan. Ze groeien en vallen weer uit na 3 tot 5 jaar. Wanneer die haartjes uitvallen, maar niet meer bijgroeien, blijft er enkel dons over. Oorzaak? De androgene hormonen. Hoe meer we er van bezitten, hoe meer we het risico lopen vroegtijdig onze (wilde) haren te verliezen. Daar is niks aan te doen. Zoiets is genetisch bepaald, of je nu vrouw of man bent. Dat heet androgene alopecia of kaalheid.

Meer en meer vrouwen klagen over haaruitval. Stress, pollutie, angsten -nauw verbonden met depressie-, een bevalling of een medische behandeling liggen veelal aan de basis.

Voor iedere kaalkop een behandeling

Na een bevalling of volgend op de wisseling van seizoenen ligt het haar op je hoofd er soms bij als een grasperk dat niet meer onderhouden werd. Daar kan een vitaminenkuur al verandering in brengen. Geef je haardos eens een zweepslag met Oenobiol, Pill Food, Cystine B6 of andere abracadabra-producten.

Maar merk je dat je haar blijft uitvallen, stap dan eens langs de dermatoloog. Een bloedonderzoek kan uitmaken of je eventueel een infectie hebt (een slechte werking van de schildklier, of een hormonaal probleem). Men kan ook psychologische of familiale oorzaken in overweging nemen. Want in sommige gevallen is haaruitval enkel het topje van de ijsberg. Er kunnen een heleboel -al dan niet- psychologische problemen achter schuilgaan. Wees dan ook niet verrast dat uit een eenvoudig bloedonderzoek er wel eens een heel ander ziektebeeld tevoorschijn kan komen.

Ook te proberen is een lotion. Sproei aminexil, RTH 16, essentiële oliën of minoxidil over je hoofdhuid, als was het gewijde grond. Minoxidil zou het meest doeltreffend zijn. Je loopt dan wel een tijdje met een 'wet look'-dons maar wie mooi wil zijn, moet lijden. Na zes tot twaalf maanden zouden de eerste effecten zichtbaar zijn…laat ons hopen! Nauwelijks bevredigd als antwoord, als je weet dat je bij het stopzetten van de behandeling opnieuw je haar verliest! Het medicijnkastje dan maar eens opengegooid. Voor mannen bestaat er finasteride als hulpmiddel, voor vrouwen enkel de anti-conceptiepil Diane 35. Deze pil stopt de androgenenaanmaak die verantwoordelijk is voor de haaruitval.

Een oplossing op lange termijn: transplantatie

Laat ons eerlijk zijn: je mag dan nog over "doeltreffende" hulpmiddelen beschikken, zo'n behandeling laat je haar niet als bij toverslag opnieuw uit de haarfolikel schieten. Er zijn geen mirakeloplossingen voor haaruitval.

Of toch wel? Al eens op gelet dat bij een man met een kaalkop er vaak nog wat gazon rond zijn oren en zijn hals zit? Dat komt omdat op die bewuste plekken androgene hormonen niet toeslaan. Die haartjes worden dan ook hun leven lang ongemoeid gelaten.

Van dat gegeven maakt een nieuwe transplantatietechniek dankbaar gebruik. Bij haartransplantatie haalt de chirurg hele stroken haar van je hoofdhuid. Geen paniek, dat gebeurt onder lokale verdoving. Vervolgens snijdt een viertal medewerkers de haarzoden in transplantaten en twee tot drie uur laten worden ze opnieuw ingeplant op je schedel. De chirurg maakt kleine insnijdingen in je hoofdhuid waar de transplantaten in komen te zitten. In één behandeling zijn tot 1500 transplantaten (van twee tot 3 haartjes per keer) mogelijk . Absolute voorwaarde: stilzitten en geduldig wachten tot het voorbij is. Anders blijf je met een hoofd als een prei zitten.

Wat daarna? In je nek blijft er een litteken van enkele milimeters over, maar men zorgt er wel voor dat het tussen je nekharen verborgen zit. Geen verband nodig: na zo'n tien dagen worden de draadjes eruit gehaald. Waar de kleine inkepingen werden gemaakt, vormen er zich korstjes die bij de eerste wasbeurt vanzelf verdwijnen. In de meeste gevallen vallen de getransplanteerde haartjes snel weer uit (Oh hemel! Het zal toch niet waar zijn!) om zo'n drie tot vier maanden later weer op te duiken. (Kiekeboe! Terug van weggeweest!) Van dan af volgen ze de normale groeicycli. Het is niet de bedoeling je bij deze teleur te stellen, maar het definitieve resultaat is eigenlijk pas na één jaar zichtbaar.

Wie komt er in aanmerking voor dit knip- en plakwerk van de bovenste plank? Iedereen, jij ook, maar misschien je beurs niet. Je moet toch zo'n 2500 euro (tussen 2 en 6 euro per greffon) op tafel leggen. Daar ga je dus niet al te licht over. Misschien verkies je dan toch eerder een design-meubelstuk of een cruise op de Atlantische Oceaan. Dan ben je tenminste zeker dat je waar voor je geld krijgt.

Neemt niet weg dat Patrick Poivre d'Arvor en de man die oude vrouwenharten sneller doet slaan, Charlez Aznavour, de truuk met de haarfolikels hebben doorstaan. Maar let toch op dat je niet bij een charlatan terecht komt. Trap niet in de reclamefoldertjes van schoonheidsinstituten. Dat kan tot katastrofes leiden. Vraag eerst aan de chirurg om foto's te mogen bekijken of eventueel een patiënt (slachtoffer?) te mogen ontmoeten. Een verwittigde vrouw is er twee waard.