|
Bescherming hartinfarct
Zowel het toonaangevende medische blad The Lancet
als het Rijksinstituut voor de Volksgezondheid en Milieuhygiëne (RIVM)
in het Nederlandse Bilthoven komen tot dezelfde bevinding:
In chocolade zit een stof, een “flavonoïde”,
die een beschermende werking heeft tegen onder meer hartinfarcten. De
stof zorgt ervoor dat schadelijke zuurstofverbindingen in het bloed (die
een rol spelen in het ziektebeeld van hart- en vaataandoeningen)
geneutraliseerd worden. Diezelfde stoffen komen ook voor in thee,
groente, rode wijn en appels, maar dan wel vier keer minder dan in
chocolade.
'Een kop thee drinken met een chocoladekoekje erbij
is niet alleen lekker, maar ook gezond', schrijven de onderzoekers in
het Engelse medische tijdschrift 'The Lancet' - natuurlijk leggen de
Engelsen die link met hun thee...
Chocolademedicijn: vooral voor vrouwenkwalen?
In Californië herontdekt onderzoeker Louis Grivetti de alleroudste
eigenschappen van chocolade. "De Zuid Amerikaanse indianen kenden
de geneeskrachtige kanten van de cacaoplant! Het is eerder daarom dat
zij cacao als een goddelijk voedsel zagen, niet omwille van de sexuele
eigenschappen die de eerste westerlingen eraan toegedicht hebben,"
zegt hij.
Louis Grivetti analyseerde de medische geschiedenis van
chocolade, een moeilijke taak omdat vele bronnen niet of moeilijk
wetenschappelijk te toetsen zijn. De eerste beschreven
"chocoladetherapie" gaat terug tot 1522 en werd opgetekend
door Europeanen die voor het eerst voet zetten in de Nieuwe Wereld. Hun
verslag beïnvloedde de bestelling om therapeutische redenen in de oude
wereld. Nochtans maken de oudste teksten van niet veel méér gewag dan
van chocolade als hulpmiddel om veel viezer smakend spul binnen te
krijgen… zoals onze aspirientjes met sinaassmaak dus. Pas later kreeg
chocolade in de beschrijvingen een rol als zelfstandig ingrediënt om
een breed scala aan ziekten te behandelen. De cacaobonen werden gemalen
en verdund te drinken gegeven aan koortslijders of wie problemen had met
lever of nieren. De cacaodrab, gemengd met rozijnen was een middel tegen
dysenterie. Cacaodrank was, gemengd met maïsmeel, een soort krachtvoer
dat als aansterkend gold. Maar natuurlijk werd eigenlijk àlles met
maïsmeel vermengd dat als het échte krachtvoer gold. En warme
chocolademelk werd gebruikt als laxeermiddel en om de spijsvertering te
bevorderen. Wat opvalt is dat de indianen nooit zoetstof (suiker)
toevoegden aan hun chocoladetoepassingen. De inheemse dranken werden wel
vaak bijgesmaakt met kaneel en oregano, maar deze combinaties werden
door de Europeanen bespot. Toch brachten zij deze receptuur mee
"vanwege de therapeutische werking". Pas in de 19e eeuw werd
de toevoeging van suiker dé norm in Europa, en het is sedertdien dat de
klemtoon niet meer ligt op genezende factoren van chocolade, maar eerder
op ongezonde.
Maar even terug naar onze onderzoeker. Begin 17e eeuw
rapporteerden Europese bronnen al dat chocolade de stemming kon
beïnvloeden. Grivetti verwijst naar een verhandeling van de Spaanse
dokter Antonio de Ledesma uit 1631. Hierin stond dat chocolade mensen
zoeter gestemd maakt en de gebruikers aanzet tot vrijen. Vanwege de
vermeende "bedwelmende" werking werd chocolade niet geschikt
geacht voor deftige vrouwen en onschuldige kinderen. Maar in de tijd van
Ledesma was de chocodrank al niet meer louter voor mannen.De zogenaamde
"liefdesdrank" hielp vrouwen makkelijker zwanger worden,
zeggen bronnen uit die tijd (hoewel daarvoor geen bewijs kan worden
aangevoerd). En regelmatig gedronken tijdens de zwangerschap zorgde het
drankje dan weer voor een makkelijke bevalling… FemiStyle vermoedt hier een handig manoeuver van de dames om zich het recht op dit
lekkere drankje toe te eigenen!In Engeland werd ook een mix aangeraden
van cacao en vanille om de baarmoeder te sterken. Gemengd met peper zou
het de menstruatie bevorderd hebben. En met rozijnen bracht het de
melkproduktie van de moeder omhoog. Er waren dus maar weinig vrouwelijke
aandoeningen die niet verbeteren door chocolade… Go ladies!
terug naar overzicht chocolade |