Ze zijn zo lief, mijnheer! Zo onderdanig en gastvrij, mijnheer! Ze bewegen zich geruisloos voort en ze buigen bij het horen van een vingerknip. Ze praten niet, maar glimlachen alleen. Ze zijn aardig, mooi en sexy. Als dunne rietstengels buigen ze in de wind. Seksueel bevredigen ze 's mans diepste verlangens. De Lotusbloemen van het Oosten, zoals ze in het vakjargon bestempeld worden, kennen grote bijval in het Westen. Lukt het niet met een Westerse madam, schakel dan over op een 'Asian bride'!

In plaats van zoals de meerderheid van de feministen en medestudenten tijdens de 'Vrouwenstudies' te lamenteren over hoe erg de situatie wel was, zou ze zich richten tot de onderdrukker zelf. Punt was de website onder de ogen van de mannelijke perverten te krijgen.

Dijkhoge clichés over Aziatische vrouwen doen al jaren de ronde. Naar 't schijnt hoef je het voor de prijs niet te laten. Via een contactadvertentie in de krant kom je ze makkelijk op het spoor, de koppelbureaus waarlangs mannen instant 'Asian Brides' kunnen contacteren. De koopwaar wordt tentoongesteld in fotoalbums, de stairway to heaven wordt bereikt met een heen en terug-ticket naar de Oosterse bestemming zodat je ter plaatse je bestelling kan keuren, kwestie van eventuele defecten tijdig op te sporen. Het contactbureau regelt de paperassen en voor je het weet tippelt zo'n geisha door je hypermoderne inbouwkeuken. Leuk voor de visite en het is weer eens wat anders dan een sanseveria voor het keukenvenster.

Roepen bovenstaande zinnen weerzin op bij het lezen, dan weet u hoe een Aziatische vrouw zich voelt wanneer ze met soortgelijk haantjesgedrag te maken krijgt. Een Oosterse schone uit de Verenigde Staten vond dat het langzamerhand welletjes mocht zijn, met al dat gedoe rond Aziatische bruidjes en porno. Ze kanaliseerde haar woede en creëerde "The home of the Big Bad Chinese Mama". Dé website voor mannen met patriarchale, koloniale verlangens naar onderdanige, Aziatische wijfjes. Madame Nhu, zoals ze zichzelf noemt, steekt op haar homemade website de draak met Mr Smartypants en verwelkomt hem zoals het een échte webmaster betaamt, met een teller die je nauwkeurig meldt de hoeveelste geperverteerde bezoeker je wel niet bent. The big bad Chinese mama is niet mals voor Westerse gentlemen die dromen van Oosterse rietstengels die over hun rug lopen bij wijze van massage en verder glimlachend een rijsttafel opdienen.

Madame Nhu geeft Westerse perverten die op de The Big Bad Chinese Mama'-site terechtkomen een fameuze opdonder, een stamp in hun kruis daarbij de eerlang bestaande oud-Aziatische gevechtstechnieken in ere herstellend. 
Madame Nhu volgde de opleiding 'Vrouwenstudies' aan de universiteit en hield het na één jaar al voor bekeken. Ze hing nog enkele jaren rond in de klas maar vroeg zich telkens af hoe ze het verschil kon maken. Want al die blabla over gender en onderdrukking bracht niet veel aarde aan de dijk. Toen ze eindelijk aan haar thesis moest beginnen, ontwikkelde ze het plan voor de website. "In order to dismantle the Master's House, one must first learn to use the master's tools". In plaats van zoals de meerderheid van de feministen en medestudenten tijdens de 'Vrouwenstudies' te lamenteren over hoe erg de situatie wel was, zou ze zich richten tot de onderdrukker zelf. Punt was de website onder de ogen van de mannelijke perverten te krijgen. Dat deed ze via zoekmachines en de metatag 'Asian Brides' en 'Asian Porn'. Ze wilde de mannen met eigen munt betalen en hen doen beseffen dat de stereotiepe beelden over Aziatische vrouwen geen steek houden. Madame Nhu toont meisjes en vrouwen van Oosterse origine die op hun lelijkst poseren. Ze stelt ook de bestseller van Arthur Golden over Japanse Geishas aan de kaak, onder de titel "Memoirs of an anti-geisha". Het resultaat mocht er zijn: na één maand telde de site al 130.000 geperverteerde bezoekers. Opdracht volbracht en vooral geslaagd!

"Click on the Bitchy Kat to get a glimpse of the Big Bad Chinese Mama herself" en bedenk nogmaals dat brave meisjes in de hemel komen en brutale overal!

Tekst: Erika Claessens - 2001