MIJN REISVERHAAL ...

Vakantieverslag Bodrum Juni 2008

Het licht in de badkamer is uit, daar ben ik zeker van. De rest is afwachten…
We vliegen met Pegasus Airlines. Zolang de vleugels niet smelten onderweg is het voor mij allemaal in orde.
Bij aankomst op de luchthaven van Bodrum val ik bijna flauw als iemand mij onverwachts innig omhelst en in mijn oor “dag Bea” fluistert.
We zijn aangenaam verrast als we ineens oog in oog staan met een vriendin die we ongeveer een jaar niet meer gezien hebben.
Ze werkt bij TC als verantwoordelijke voor de luchthaven van Bodrum en vertelt dat haar ouders dezelfde dag naar huis vertrokken met het vliegtuig waarin wij net toekwamen.
Bizarre situatie!
 
Bij aankomst in het hotel is het niet enkel pikkedonker maar ook doodstil (?!).
We zetten onze bagage af in de ons toegewezen kamer en gaan een pint drinken in een compleet lege bar!!!
De Turkse jongen die ons bedient blijft naast ons staan en bekijkt ons alsof we van een andere planeet komen.
’s Ochtends na het ontbijt ontdekken we dat het hotel quasi leeg is en volstaat een blik van verstandhouding gecombineerd met één enkel zinnetje: hier blijven we niet!
We gaan een kijkje nemen in hotel Cactus Fleur Beach aan de overkant en zijn meteen overtuigd, we regelen onze transfer naar dit adres. ’s Anderendaags verhuizen we.
 
Bij aankomst op onze nieuwe locatie zijn we verbaasd; moesten we niet beter weten we zouden denken dat ook dit hotel leeg is maar er wordt ons meegedeeld dat iedereen naar de markt is!
We hebben deze morgen inderdaad een hoop volk zien passeren. We installeren ons op de grasweide net achter het strand en genieten van zon, rust, muziekje en een frisse pint.
In de namiddag op uitstap naar Yalikavak, plezant stadje en leuke haven. Ik koop daar zowaar een voetzolenmassage-apparaat voor 4 Turkse lire, de koop van mijn leven!
In tegenstelling tot onze eerste ervaring is er ’s avonds in de bar van dit hotel wél volk én ambiance!
 
We spreken af met Christine om te gaan shoppen. In Bodrum slaan ze met de sjakossen van Delveaux, Gucci, Channel, Dolce & Gabanna rond uw oren. In tegenstelling tot andere toeristen weiger ik een nephandtas aan te schaffen, ik wil er gewoon een die ik mooi vind. Christine weet een adres waar ze degelijk materiaal van het land zelf verkopen. Du-us……… this devil wears “hassan” in plaats van Prada.
De volgende dag is puur relaxen. We spenderen de hele dag op een driemaster die langs enkele mooie baaien vaart en daar halt houdt zodat we kunnen zwemmen.
’s Middags Kebab, auberginepuree en nog veel meer lekkere dingen. De kapitein is een rasechte entertainer. Super ervaring met spetterende ambiance!
 
Tijdens de citytoer komen we te weten dat “Halikarnassos” 2000 jaar geleden de gangbare naam voor Bodrum was, dat Bodrum 18 badplaatsen telt, dat dankzij Atatürk (de vader van alle Turken) er sinds 1937 een wet geldt dat vrouwen die eenzelfde job als mannen uitoefenen, ook degelijk hetzelfde salaris als die mannen ontvangen (wat kan een vrouw meer wensen!). We bekijken het Mausoleum, genoemd naar Koning Mausolos, we wandelen door de gelukspoort (waar ik stiekem een wens doe), we bezoeken de windmolens en leren dat “Black Island” een onbewoond eiland is met een thermische zwavelbron…
De citytrip eindigt in het Bodrum Goldcenter, waar we tot groot ongenoegen van het Nederlands sprekend personeel, niets kopen.
 
Ook de uitstap naar Dalyan staat op ons programma voor een bezoek aan de koningsgraven. Hiervoor rijden we eerst door prachtige landschappen met citrusbomen, eucaliptusbossen en rotsen waaruit witte marmer gehouwen wordt om ons daarna naar het meer van Koycegiz te begeven. Dit meer is via de Dalyanrivier met de zee verbonden. We varen door kanalen omgeven door riet en bewonderen de indrukwekkende Kaunusgraftombes die door de Lycische koningen gebouwd werden in de 4de eeuw voor Christus.
De natuur is prachtig en rustgevend, de groep past goed samen en de gids is schitterend.
We brengen een bezoek aan het lange witte zandstrand – een beschermd natuurgebied omdat dit de broedplaats is van de Carretta Carretta schildpadden. Deze schildpadden voeden zich met blauwe – ja, u leest het goed – blauwe krabben. De krabbenvissers laten ze ons van dichtbij zien, rare beesten, zeer raar!
We hebben ons een kriek gelachen in het warme modderbad. Het is een vieze maar zeer plezante bedoening, twee dagen later spoelen we nog zand weg!!!!
 
Het animatieteam van de beach club is enthousiast en meeslepend maar niet opdringerig.
Tot onze grote vreugde zijn er geen gillende of krijsende kinderen en je hebt het zwembad in deze periode praktisch voor jou alleen.
De vakantie begint voor de Turken, die ook dit hotel bezoeken, op 15 juni. Wij vertrekken de 13de en neen, we hebben geen triskaidekafobie!!!
Elke avond is er iets te beleven, soms ook optredens van de gasten zelf (het is verwonderlijk hoe podiumgeil sommige mensen zijn).
Dé voertaal in dit hotel is Frans, de klanten zijn ofwel Fransen ofwel Walen, weinig Vlamingen, Hollanders of Duitsers te bespeuren.
Het eten is zeer lekker en er is een gevarieerde keuken. Wel regelmatig bladerdeeg met Feta op het menu en pannenkoeken als dessert (het kan tellen) maar ook vers seizoensfruit.
 
Voor we er erg in hebben is onze vakantie voorbij. We hebben zowat 10 dagen buiten geleefd van ’s morgens aan het ontbijt tot ’s avonds laat na het avondeten.
We zijn compleet ontspannen en alhoewel ik elke dag gedanst en gezwommen heb, hebben het lekker eten en de dagelijkse cocktails en zo meer van die dingen hun tol geëist.
Gelukkig is mijn extra vakantiekilo ondertussen alweer verdwenen! “Het dorp van de weduwen” komt ongelezen terug mee naar huis. Mijn brein had rust nodig…
 
We verbleven in hotel Cactus Fleur Beach Club**** - Yalikavak – op 20 km van Bodrum (2 dolmussen nodig om er te geraken) en reisden met Thomas Cook (last minute booking).
www.cactushotels.com