Sfax aan zee

Sfax is een grote stad, de tweede van Tunesië. Ook in oppervlakte is het een heel grote plaats, want heel veel mensen wonen in villa's met een stuk grond erom heen. In hun tuin hebben ze ruimte om straks de huizen voor hun kinderen te bouwen, maar ook om de fruitbomen te planten die ze nodig hebben voor eigen gebruik. Met al deze huizen en tuinen erom heen, kun je je wel voorstellen dat het dus allemaal vrij uitgestrekt is.

Nu zou je denken dat de mensen lekker in hun eigen huis blijven zitten in de zomer, genietend van hun tuin en fruit. De zon schijnt overal, dus dat is geen probleem. Maar nee, heel veel mensen besluiten om een kleiner huisje te gaan bewonen tijdens de vakantiemaanden. Een huisje aan het strand. Je kunt daarvoor kiezen of je naar La Chebba gaat, zo'n 50 km ten noorden van Sfax of verder nog Mahdia, een vissersplaats die steeds populairder wordt. Of je kunt 40 km naar het zuiden van Sfax gaan, naar Chaffar, om daar lekker in de buurt van het strand te gaan zitten.

Dit jaar is er besloten dat wij ons ook aansluiten bij de caravan van zuidelijk vertrekkende vakantiegangers. We hebben een klein huisje gehuurd in het dorp Chaffar, op een kilometer van het strand af. Een klein huisje, het zou in zijn geheel bijna in mijn woonkamer passen - nou ja, de hal erbij dan - met een simpele woonkamer, een beknopte keuken en drie kamers met een bed en verder niets erin. Tja, we huren het met meubels, maar ze hadden niet gezegd hoeveel…. Dus straks moet ik aan de bak, lakens, handdoeken, tafellakens, servies en een paar meubelen - alles moet over. Dan moet de tv mee en de satellietontvanger. Het schijnt dat er een schotelantenne op het dak staat. Dus dan kunnen we ook nog eens rustig naar het journaal en dergelijke kijken. Dat scheelt weer.

Op zich is het idee natuurlijk erg aangenaam om lekker aan het strand te zitten als het zo heet wordt. Want heet is het hier al behoorlijk - de afgelopen week hebben we voornamelijk met temperaturen rond de 43° gezeten. Aan de zeekust is het waarschijnlijk wat frisser, met een milde zeebries. Alleen, er is toch nog een kleine hik in geval - ik ben zo'n witte en blonde Noord-Europese vrouw, met een wit huidje dat binnen no-time rood aanloopt en pal daarop weer vervelt. Ik kan helemaal niet zo goed tegen de zon. Dus wat moet ik daar op het strand gaan doen? Of in dat kleine huisje, dat je binnen een kwartier hebt schoongeveegd? Dat wordt de grote vraag.

Ik neem boeken mee, dat is zeker en zelfs mijn computer krijgt een plekje in het huisje, want er is zoveel te vertellen en te doen. Foto's te bewerken, brieven om te schrijven en spelletjes te spelen. Wat dat betreft ben ook ik aangestoken door het computer virus - nooit meer zonder mijn peeceetje…… Het enorme scherm, de zware centrale unit en alle kabels; ik neem ze straks mee naar het huisje. Ik sta nog even te dubben of ik de printer ook nodig zal hebben en mee moet nemen, maar dat zie ik dan wel. Maar als ik heel eerlijk ben, denk ik dat ik straks weer een uitzondering ben op het strand van Chaffar, want er zullen weinig andere mensen zijn - behalve misschien een enkele zakenman met een laptop - die zijn computer als noodzakelijk beschouwd tijdens de vakantie.

Op het strand staan de eerste tenten van de bedoeïenen al weer klaar. Die profiteren van het feit dat het nog niet erg druk is op het moment, want zodra het strand en masse ingenomen wordt door de bevolking van Sfax, moeten deze nomaden met hun tenten vertrekken. Logisch, want er is dus helemaal niets daar op het strand voor die mensen: geen toiletten, geen drinkwater of ander water, behalve het zeewater. Dus je kunt je voorstellen dat het een enorme vieze bende wordt. De mensen in de huizen aan het strand - het zijn echte villa's, geen strandhuisjes - hebben daar de laatste jaren over geklaagd. Over de viezigheid, het gebrek aan hygiëne en de overlast, dus worden de tenten begin juli van het strand gehaald door de politie. Uiteindelijk, als je ruim 1000 euro per maand aan huur voor een huisje betaald, dan is het niet prettig als er mensen gratis op het strand in een tent zitten en die bovendien de zee als toilet gebruiken…..

Toch is de populariteit van dit soort vakanties in Tunesië aan het tanen. Niet omdat de mensen andere bestemmingen hebben gevonden, maar omdat er toch veel doden vallen in en bij de zee elk jaar. Er is geen echte reddingsbrigade aanwezig op het strand en behalve een rode of zwarte of groene vlag wordt er niet veel gedaan. De mensen hebben zelden geleerd om te zwemmen en vergeten dat je ook in navelhoog water kunt verdrinken. Dus het aantal doden weerhoudt steeds meer mensen om naar het strand te komen.

Aan de andere kant zijn er weinig alternatieven. Reizen buiten Tunesië is voor velen niet mogelijk. Allereerst is dat voor velen niet te betalen, maar je mag maar 500 dinar (ongeveer 340 euro) per jaar per persoon het land uitvoeren en bovendien moet je ook nog eens een belastingzegel van 45 dinar kopen als je het land uit wilt. Dus dat is een zeer kostbare toestand, die vele mensen niet aan kunnen. Hoe lang kun je ergens vakantie houden met 340 euro in Europa, laten we eerlijk zijn?!